Artery! บรีฟงาน(ยังไงให้)ได้เมีย

เขาเป็นนักเขียนนิยายอีโรติก นามปากกา (Artery) อาร์เทอรี ที่ใคร ๆ เข้าใจว่าเป็นผู้หญิง!

รวมถึง

เธอ...สาวน้อยนักวาด

ต่อหน้าคนอื่น...ทำเป็นไม่รู้จัก

ลับหลัง...จ้องจับน้องกิน

เธอ...ไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายเวลาทำงาน

เขา...ชอบมาวุ่นวายในเวลาทำงาน

เธอ...ชอบนอนคนเดียว

เขา...ชอบนอนกอดเธอ

เธอ...ชอบกินบะหมี่

เขา...ชอบกินเธอ...

*.:｡ ✿*ﾟ ‘ﾟ･✿.｡.:* *.:｡✿*ﾟ’ ﾟ･✿.｡.:* *.:｡✿ ｡.: *

รุ่นพี่+รุ่นน้อง

เมื่อจู่ ๆ ฉันมีสามีเป็นนักเขียนนิยายอีโรติก...ชื่อดัง...โดยไม่ทันให้ตั้งตัว เพราะความเข้าใจผิด ไม่สิ...เพราะโดนหลอกต่างหาก เรื่องราวมันถึงได้ชุลมุนจับพลัดจับผลูลงเอยกันแบบงุนงง…

“อมให้พี่หน่อยครับ”

“ไม่เอาค่ะ…เดี๋ยวฟันผุ”

“...ฟันผุ?”

“อือ…” พยักหน้าเบา ๆ ไม่สนใจเจ้าของใบหน้าหล่อที่เดินตรงเข้ามาใกล้

‘แม่ง! คิดได้ไงวะอมไม่ได้เดี๋ยวฟันผุ ครูสุขศึกษา ขา...เมษาขอโทษ อมไม่ได้จริง ๆ ค่ะกลัวฟันจะผุ กลัวจริง ๆ นะ’ ทำตาละห้อย กลั้นขำ กับความคิดตัวเอง

“หึ...ขอโทษนะครับ เคพี่หวานธรรมชาติ ปราศจากน้ำตาล อมได้ฟันไม่ผุ”

“แล้วถ้ากลัวฟันผุ อมเสร็จก็แค่แปรงฟันครับ...เด็กน้อย!” ริมฝีปากสวยเผยยิ้มเล็กน้อย พร้อมกับหย่อนก้นนั่งลงบนโต๊ะเขียนหนังสือ

 “ไม่ค่ะ! พี่อย่ากวน...เมจะทำงาน!” ตอบกลับเสียงหนักแน่น จ้องใบหน้าหล่อด้วยความหงุดหงิด

“แป๊บเดียว อมเสร็จเดี๋ยวพาไปแปรงฟัน” เซ้าซี้ไม่เลิก

“.....” วาง Apple Pencil ในมือถอนหายใจเบื่อหน่าย ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นสบตาคู่เว้าวอนนั้น

“ดูปากเมนะ...ไม่!!!”

“สองหมื่น!”

“.....” คนฟังถึงกับขมวดคิ้ว อะไรของอีตานักเขียนโรคจิตคนนี้เนี่ย!!

“สี่หมื่น อมให้หน่อย”

“ห้าหมื่น พร้อมเหมางานทั้งปี!”

เหอะ…คนอย่างเมษา! เงินซื้อไม่ได้ค่ะ!

ถ้า…ไม่มากพอ

“แค่อมใช่ไหม?” บ้าเอ๊ย! ไอ้นักเขียนโรคจิตดันรู้จุดอ่อน ช่วงนี้มีเรื่องต้องใช้เงินอยู่ด้วย เสียฟอร์มชะมัด

“หึ…ทีแรกก็แค่จะให้อม” ริมฝีปากสวยเผยยิ้มเจ้าเล่ห์ ว่าแล้วไงให้ตายเถอะ ตามเขาไม่เคยทันสักทีสิน่า

“แต่…ตอนนี้ แค่อมคงไม่พอครับ”