ทะลุมิติเวลามาเป็นคุณหนูไร้ค่าที่ถูกทอดทิ้ง

ซ่งซูหลานวิศวะสาวปีสามได้ข้ามมิติเวลาเข้ามาในยุคจีนโบราณขณะที่ตนกำลังทำการทดลองอยู่ในห้องแล็บ ทว่าข้ามมิติเข้ามาทั้งทีดันได้เป็นคุณหนูรองที่ถูกบิดาทอดทิ้ง ถูกมองว่าไร้ค่าเป็นตัวอัปมงคลเพราะตั้งแต่ถือกำเนิดนางก็ทำให้มารดาของตนต้องตาย อยู่มาวันหนึ่งได้พบเข้ากับชายปริศนานอนจมกองเลือดในสภาพปางตาย เพียงแต่การพบกับเขาในครานี้ส่งผลให้ชีวิตของนางต้องพลิกผันไปตลอดกาล 

Ex...

"คุณชาย ยามนี้ท่านไม่ต่างจากเด็กคนหนึ่ง ความทรงจำขาดหาย เรื่องสามีภรรยาท่านรู้จักหรือ ข้าไม่อาจเป็นฮูหยินให้ท่านได้ คนเราจะอยู่กินฉันสามีภรรยาต้องเกิดจากความรัก ทว่าท่านและข้าเป็นเพียงคนผ่านทางที่รู้จักกันก็เท่านั้น ที่เอ่ยออกมาท่านก็แค่ต้องการตอบแทนบุญคุณข้าหาใช่เกิดจากความรักอันแท้จริง"

อีกฝ่ายนิ่งเงียบ นัยน์ตาคมกริบยังคงจดจ้องดวงตากระจ่างใสด้วยความแน่วแน่ "ข้ารู้...ถึงยามนี้ข้าความจำเสื่อม และต่อให้วันหนึ่งข้าจำทุกอย่างได้ ข้าก็จะไม่มีวันลืมเจ้า และจะต้องให้เจ้าเป็นฮูหยินของข้าให้ได้ หาใช่เพื่อต้องการตอบแทนบุญคุณเท่านั้น ทว่าข้า..."

ซ่งซูหลานยกมือตะปบปากของเขาทันควัน "ท่านหยุด!...เรื่องเช่นนี้ใช่จะเอ่ยกับใครก็ได้"

ลมหายใจอุ่น ๆ พร้อมริมฝีปากที่ขยับยกผ่านฝ่ามือส่งผลให้ใบหน้าขาวนวลเห่อร้อนแปรผันเป็นสีชมพูระเรื่อ ซ่งซูหลานเร่งเอามือของตนออกทันควัน

"หอมยิ่งนัก"

ซ่งซูหลานใจเต้นระรัว นางช้อนดวงตามองเขาแช่มช้า "ทะ...ท่านนอนไปเลย คนบ้า"