รุ้งจันทร์ตะวันดาว

นิยายลำดับ 1 ในชุดธิโมส์

นับตั้งแต่ ภูแสนดาว นิยายเรื่องแรกของ “ดวงตะวัน” ที่ออกสู่สายตาผู้อ่านในปี พ.ศ. ๒๕๔๑  กระทั่งมาถึงนิยายเรื่องล่าสุด รุ้งจันทร์ตะวันดาว ในปี พ.ศ. ๒๕๔๕  ผู้อ่านที่ติดตามผลงานของ “ดวงตะวัน” มาตลอดคงเห็นตรงกันว่า นอกเหนือไปจากความบันเทิงสนุกสนานอันเป็นสิ่งแรกที่ผู้อ่านจะได้รับแล้ว  สิ่งที่ปรากฏอยู่อย่างเด่นชัดในนิยายทุกเรื่องของนักเขียนผู้นี้ก็คือ “ประเด็นความคิด”  หนักบ้างเบาบ้างสอดแทรกอยู่ในนิยายทุกเรื่องไป

ใน รุ้งจันทร์ตะวันดาว  “ดวงตะวัน” ได้สร้าง “ธิโมส์” ประเทศสมมุติขึ้นเป็นฉากหลักของเรื่อง  นอกจากสภาพภูมิประเทศแล้ว ยังได้กำหนดรายละเอียดอื่นๆ ของบ้านเมืองแห่งนี้เอาไว้ได้อย่างน่าสนใจ อาทิ ประวัติศาสตร์ สภาพการเมืองการปกครอง ชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คน บ้านเรือน อาหาร รวมทั้งความเชื่อ  ทั้งหมดนี้ “ดวงตะวัน” ได้นำเสนอผ่าน “ภาษาธิมาส์” ที่แม้ไม่มีอยู่จริง แต่ก็ถูกปั้นแต่งขึ้นอย่างสมจริง ทั้งคำทักทายและคำร่ำลาที่มีความหมายผ่านปากคำของตัวละครต่างๆ ที่โลดแล่นอย่างมีเลือดเนื้อ

หากแต่เมื่อแลลอดลงไปในความเป็นนิยายอันว่าด้วยเรื่องของความรักและการแก้แค้นแล้ว  รุ้งจันทร์ตะวันดาว ยังสอดแทรก “สาร” บางอย่างเอาไว้อย่างน่าขบคิด  ประเด็นว่าด้วยอารมณ์กับเหตุผล หญิงกับชาย นั้นยังคงเป็นประเด็นที่ร้อนและแรงขึ้นมาได้ทุกครั้งเมื่อถูกหยิบยกขึ้นมาโต้เถียง  อีกทั้งการต่อสู้ระหว่างหัวใจกับสมองในสมรภูมิชีวิตของคนคนหนึ่งก็ดูจะไม่เคยจางหายไปเลย  เช่นเดียวกับประเด็นส่วนตัวและสาธารณะ ก็ยังคงผลัดกันรุกผลัดกันรับและช่วงชิงความได้เปรียบอยู่ในพื้นที่และเวลาต่างๆ อยู่เสมอ  เชื่อว่าผู้อ่านหลายท่านเองก็อาจจะได้เคยล่วงเข้าไปใน “สงคราม” เหล่านี้กันมาบ้างแล้ว  เช่นเดียวกับที่ศาวีรันดา ตัวละครเอกของ รุ้งจันทร์ตะวันดาว เผชิญอยู่ 

“ในชีวิตที่ผ่านมา ไม่เคยสักครั้งเลยหรือ ที่คุณทำบางสิ่งบางอย่างไปด้วยความรู้สึกล้วนๆ  หันหลังให้เหตุผลและกฎเกณฑ์ต่างๆ ในโลกนี้  แล้วเดินไปบนหนทางแห่งความรู้สึกที่หลายคนอาจเห็นว่าโง่เง่าสิ้นดี  แต่ถ้าไม่ทำตามหัวใจ ก็ไม่รู้ว่าจะมีชีวิตอยู่อย่างฉลาดเฉลียวไปทำไม”