ชะตาร้ายชะตารัก

ชะตาร้ายชะตารัก

โปรยปราย

ขณะที่เขาเฝ้ารักเพียงสตรีผู้นั้น นางก็เฝ้ารักเพียงเขาผู้เดียว 'ความรักทำให้คนโง่งม' คำกล่าวนี้ช่างเหมาะสมกับนางยิ่ง  หรือชั่วชีวิตของหม่อมฉันจะเป็นได้เพียงอากาศธาตุ วนเวียนอยู่รอบกายแต่กลับไร้ค่าไม่มีตัวตน

 จ้าวตี๋เฟย รัชทายาทแห่งแคว้นซีจิ้ง

"ในเมื่อเจ้าถูกเลือกเข้ามาเป็นพระชายาของข้า เช่นนั้นหน้าที่ของเจ้าข้าจะไม่ล่วงล้ำ แต่เรื่องส่วนตัวของข้าก็ใช่ว่าเจ้าจะสอดมือได้"

"ตำแหน่งไท่จื่อเฟยเป็นของเจ้าตามที่ปรารถนาแล้ว เจ้าจะละโมบโลภมากอยากได้หัวใจของข้าอีกหรือ เจ้าหวังสูงเกินไปหรือไม่"

"หัวใจของข้ามิใช่ของข้านานแล้ว เจ้ากล่าวไม่ผิด ข้ารักซุนเอ๋อร์"

..

"หากวันข้าข้างหน้าข้าจะต้องถูกประหารข้าก็ยินดี ขอเพียงยามนี้ข้าได้อยู่กับเจ้า"

"เซียงเซียงข้ารักเจ้า"

หยางหลิงเซียง พระชายาเอกองค์รัชทายาท

"ตั้งแต่เล็กจนโตหัวใจของหม่อมฉันมีเพียงพระองค์มาโดยตลอด"

..

"เหตุใดไม่ทรงเชื่อหม่อมฉันบ้าง หม่อมฉันไม่ได้ผลักซุนเอ๋อร์ตกน้ำ หม่อมฉันไม่ได้ทำ"

..

"ที่ผ่านมาหม่อมฉันพยายามอย่างสุดความสามารถแล้ว ในเมื่อมิอาจเปลี่ยนพระทัยพระองค์ได้ เช่นนั้นหม่อมฉันก็ขอยอมแพ้"

คำเตือน

นิยายเรื่องนี้เกิดจากจินตนาการของไรต์ ไม่มีตัวละครจริง ไม่มีแคว้นอยู่จริง ไม่อิงประวัติศาสตร์ ไม่สมเหตุผล พระเอกใจร้าย ยศตำแหน่ง ๆ ของนางกำนัล หรือตัวขุนนางไม่อิงตามความเป็นจริงนะคะ สามารถด่าตัวละครได้เต็มที่ แต่อย่าด่าไรต์เลยนะคะ ไรต์อาจจะตัวอ้วนแต่ใจบางมาก 5555

นิยายเรื่องนี้จัดอยู่ในซีรีย์สกุลจ้าว ซึ่งมีทั้งหมด 3 เรื่องด้วยกัน แต่สามารถแยกกันอ่านได้ไม่ติดขัด ตัวละครเป็นเพียงพี่น้องกันเท่านั้น 

1.ชะตาร้ายกลายรัก  จ้าวฉงซาน + กัวฉุนฮวา  

คำโปรย  เพียงดื่มน้ำชาจอกแรกที่ผู้เป็นมารดาเลี้ยงมอบให้ซุนฮวาก็กลายเป็นสตรีร้ายกาจ ปีนขึ้นเตียงท่านอ๋องผู้เป็นคู่หมายของน้องสาวจำใจกล้ำกลืนสถานะพระชายาตัวแทนเป็นเพียงเงาของผู้อื่นในสายตาของสวามี

2.ชะตาร้ายลวงรัก  จ้าวฟางหลิน + เหลียงเฟิงไห่

คำโปรย  

เพื่อแคว้นนางเสียสละ เพื่อบิดานางกตัญญู จำใจรับสถานะพระชายาที่พระสวามีไม่ยินดี ได้ครองร่างกายแต่มิอาจได้ครองใจเพราะมิอาจขัดขืนคำสั่งพระบิดา ฟางหลินจึงต้องอภิเษกกับองค์ชายต่างแคว้นเพื่อเชื่อมสัมพันธ์ ทว่าองค์ชายผู้นั้นกลับมีสตรีในดวงใจแล้ว เห็นทีชีวิตการแต่งงานของนางคงไม่พ้นต้องแบกรับความไม่เป็นธรรม

3 ชะตาร้ายชะตารัก  จ้าวตี๋เฟย + หยางหลิงเซียง

คำโปรย

ในขณะที่เขาเฝ้ารักสตรีผู้นั้น ทว่าในขณะเดียวกันนางก็เฝ้ารอความรักจากเขาอย่างมีความหวัง 'ความรักทำให้คนโง่งม'คำกล่าวนี้ช่างเหมาะสมกับนางยิ่ง หรือชั่วชีวิตนี้ของนางจะเป็นได้เพียงอากาศ วนเวียนอยู่รอบกายแต่กลับไร้ค่าไม่มีตัวตน"พระองค์จะหันมาเหลียวแลหม่อมฉันบ้างได้หรือไม่ หม่อมฉันก็มีหัวใจไม่ต่างจากผู้อื่นเช่นกัน"

ตอนพิเศษรวมชะตา