ไม่ชอบที่ผมถึกเหมือนควายแต่ทำไมนัวไม่หยุด | เคะกล้าม

"คือว่าผมชอบเซย์นะครับ!"

ฝ่ายคนถูกสารภาพว่าชอบนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ที่จริงแล้วหลังจากที่เห็นท่าทางเขินอายของอีกฝ่าย เซย์ก็พอเดาๆ ได้ว่าอีกฝ่ายกำลังคิดยังไงกับตน

แต่เนื่องจากลุคของเพื่อนร่วมชั้นคนนี้ออกไปทางเกย์รุกเสียมากกว่า เขาเลยไม่เคยคิดว่าจะถูกสารภาพแบบนี้

เอาจริง ใครมันจะไปมีอารมณ์กับกล้ามบึกๆ ตัวหนาเท่านักมวยแบบนี้วะ อย่างน้อยก็ไม่ใช่เขาคนหนึ่งแล้วล่ะ เขาเป็นรุกนะ ไม่นิยมพวกตัวโตกว่า

แต่เนื่องด้วยความที่สันดานเสีย เอกลักษณ์เฉพาะคนเลวที่ฟันไม่เลือก ดังนั้นเซย์เลยสลัดคราบเพื่อนร่วมคลาสที่แสนดี เผยให้เห็นร่างทองที่แท้จริงของเสือหลอกกิน

"อ้อเหรอ? แต่ขอโทษว่ะ แค่เห็นตัวมึงกูก็เอาไม่ลงแล้ว"

ตัวคนที่ถูกปฏิเสธอย่างโอ๊ตถึงกับหน้าซีด เขาก็พอรู้อยู่แล้วว่าตัวเองจะต้องโดนบอกปัดแน่ๆ แต่ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะโต้ตอบรุนแรงขนาดนี้ กายหนาสั่นเทาด้วยคลื่นความเสียใจและผิดหวัง

แต่เซย์ที่คิดจะเดินออกไปจากห้องด้วยความเบื่อหน่ายก็ต้องหยุดชะงัก เมื่อดวงตาทรงเสน่ห์ของเขาเหลือบไปเห็นท่าทางที่เหมือนอยากจะร้องไห้ของคนตัวโตกว่าตรงหน้า

ร่างหนาๆ กล้ามใหญ่แน่นไปทุกส่วน ซึ่งผิวเป็นสีแทนนั่นสั่นระริกไม่หยุด แถมใบหน้าหล่อคมเข้มของเจ้าตัวยังแดงฉ่ำเมื่อกลั่นหยดน้ำตาอีกด้วย ดูน่ารังแกเป็นบ้าเลย...

และเซย์คงจะเป็นบ้าไปแล้วจริงๆ เมื่อจู่ๆ ก็คิดอยากจะลองชิมอีกฝ่ายขึ้นมา

"จ้องแบบนั้นทำไม? เอางี้ไหม ถ้าอยากโดนกูเอาจริงๆ ก็ลองเห่าสักทีดูดิ เผื่อกูจะใจดีแล้วตอกมึงเหมือนหมาตัวเมียเป็นไง?"

โอ๊ตมองอีกฝ่ายแล้วคิดในใจ นี่ถ้าเบ้าหน้ามันดีไม่พอ กูคงต่อยแม่งจนสลบไปตั้งแต่ตอนพูดประโยคแรกไปแล้ว

แต่ทำไงได้ในเมื่อความหงี่มันครอบงำอยากได้เอ็นใจแทบขาด

"โฮ่ง!"

______________

Content warning

นิยายPWP เรื่องสั้นเน้นNC

เคะกล้าม

การดูถูก บูลลี่ร่างกาย

--------------------------------------

โปรดอ่านตัวอย่างก่อนกดซื้อ

ระบบ IOS/APPLE ซื้อผ่านเว็บไซต์ ราคาเบากว่านิดหน่อยค่ะ ขอบคุณที่อุดหนุนผลงานของนักเขียนตัวเล็กๆนะคะ