คืนหิมะโปรยปรายข้ากับท่านอยู่เคียงคู่กัน

คืนหิมะโปรยปรายข้ากับท่านอยู่เคียงคู่กัน

บทนำ

“เจ้าเป็นผู้ใด” เสียงแหบพร่าตวาดถามด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความไม่พอใจที่ถูกล่วงเกินยิ่งนัก

“ข้า ข้าคือสตรีที่มาปรนนิบัติท่านในคืนนี้ ได้โปรดรีบเถิดเจ้าค่ะ”

แม้ของนางหัวใจจะเต้นระรัวด้วยความหวาดหวั่นเพราะนี่คือครั้งแรกในชีวิต แต่มู่หลันกลับเป็นฝ่ายเร่งรัดให้เขาจัดการทุกอย่างให้จบสิ้นลงโดยเร็ว คำพูดของนางทำให้ เซียวหรงอี้ ถึงกับขบกรามแน่น สตรีนางนี้ช่างใจกล้านักปีนขึ้นเตียงเขาไม่พอยังกล้าเร่งเร้าเขาอีกหรือ

สิ้นคำขอของนางมือหนากระชากอาภรณ์ผืนบางจนหลุดพ้นจากกาย แรงสะบัดทำให้อาภรณ์นั้นปลิวไปดับเปลวเทียนที่ส่องสว่างจนห้องทั้งห้องตกอยู่ในความมืดมิด กลิ่นกายสาวที่เย้ายวนหอมกรุ่นปะทะจมูกโด่งทำให้เขาไม่อาจต้านทานฤทธิ์ยาที่คุกรุ่นในกายได้อีกต่อไป แรงปรารถนาอันดิบเถื่อนปะทุขึ้นเป็นเท่าทวี