ของฝากขายต้องห้ามรัก เล่ม 1

ซอมกมินวัย 19 ปีที่เคยใช้ชีวิตอย่างธรรมดาและมีความสุขต้องกลายเป็นตัวคนเดียวในชั่วข้ามคืน เมื่อพ่อแม่เสียชีวิตพร้อมกันในอุบัติเหตุทางรถยนต์ ในงานศพ ยูมกวอน พี่ชายต่างสายเลือดที่ออกจากบ้านไปเมื่อ 3 ปีก่อนได้ปรากฏตัวขึ้นมารับหน้าที่เป็นเจ้าภาพ และกลับเข้ามาอยู่ในบ้านอีกครั้งในฐานะผู้ปกครองตามกฎหมายของมกมิน ท่ามกลางความโศกเศร้า มกมินกลับรู้สึกตื่นเต้นอย่างประหลาดที่ได้อยู่กับพี่ชายที่เขาแอบรักมาตั้งแต่เด็กเพียงลำพัง ทว่ามกวอนกลับปฏิบัติต่อมกมินเหมือนเป็น ‘เด็กน้อย’ อย่างสิ้นเชิง และทำหน้าที่เป็นเพียงผู้ปกครองที่เข้มงวด คอยควบคุมทุกอย่างตั้งแต่เวลาตื่นนอน การกิน การเรียน ไปจนถึงเวลาต้องกลับบ้าน 

เพื่อเรียกร้องความสนใจจากพี่ชาย หรืออาจเป็นเพราะความอยากต่อต้าน มกมินจึงเริ่มไปเรียนพิเศษและสนิทสนมกับเพื่อนที่ชื่อชิมซอจุน มกวอนระแวงการมีอยู่ของซอจุนอย่างหนัก และแสดงความหึงหวงและยึดติดราวกับคนป่วย ในระหว่างนั้น ภายใต้ข้ออ้างที่ว่า ‘จะสอนให้เพื่อไม่ให้เดินไปในทางที่ผิด’ มกวอนได้กระทำการล่วงเกินทางเพศ เช่น การจูบหรือการสัมผัสร่างกายมกมินในนามของ ‘การสอน’ มกมินสับสนว่านี่คือความรักของพี่ชาย ความอยากรู้อยากเห็นธรรมดา หรือเป็นเพียงการหยอกล้อ แต่เขาก็ไม่อาจปฏิเสธสัมผัสของพี่ชายได้และยอมรับมันแต่โดยดี ภายนอกมกวอนทำตัวเหมือนเป็นผู้ปกครองและชายแท้ แต่ภายในใจกลับขัดแย้งระหว่างความปรารถนาที่ถูกกดทับที่มีต่อมกมินกับความรู้สึกผิดบาป เมื่อมกมินใกล้จะบรรลุนิติภาวะ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ยิ่งสั่นคลอนและเต็มไปด้วยความเสี่ยง มกมินกลัวว่าพี่ชายจะทิ้งตนไป จึงโกหกว่าคบกับซอจุนเพื่อดึงความสนใจจากเขา 

เมื่อถูกกระตุ้นเช่นนั้น มกวอนก็สูญเสียสติและผลักไสมกมินอย่างรุนแรงยิ่งขึ้น พร้อมกับเปิดเผยความปรารถนาของตนเองออกมา ท่ามกลางความเข้าใจผิดและความรู้สึกที่สวนทางกัน ผ่านเหตุการณ์ต่างๆ ทั้งวันเกิดของมกมิน การสอบเข้ามหาวิทยาลัย และการไปเที่ยว ในที่สุดทั้งสองก็ตระหนักได้ว่าอีกฝ่ายคือความรักและการเยียวยาเพียงหนึ่งเดียวของกันและกัน มกวอนวางแผนและควบคุมสถานการณ์อย่างแยบยลเพื่อไม่ให้มกมินหนีไปจากตนได้ และเพื่อให้ตนได้ครอบครองมกมินอย่างสมบูรณ์ 

เมื่อมกมินอายุครบ 20 ปีบริบูรณ์ ความสัมพันธ์ในฐานะผู้ปกครองตามกฎหมายก็สิ้นสุดลง แต่มกวอนไม่คิดที่จะปล่อยมกมินไป มกมินเองก็ไม่อาจจินตนาการถึงชีวิตที่ไม่มีพี่ชายได้ จึงเลือกที่จะอยู่เคียงข้างเขาต่อไป มกวอนจดทะเบียนรับมกมินเป็นบุตรบุญธรรม ทำให้มกมินกลายเป็น ‘ลูกชาย’ ของเขาในทางกฎหมาย เพื่อสร้างความสัมพันธ์ทางครอบครัวที่จะไม่มีวันตัดขาดได้ตลอดไป (แม้ในทะเบียนจะเป็นพ่อลูกกัน แต่ในความเป็นจริงคือคนรัก) ทั้งสองย้ายไปอยู่ที่บ้านของมกวอน และให้คำมั่นสัญญาว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดไปโดยฝากชีวิตไว้ที่กันและกัน โดยไม่สนใจสายตาของโลกภายนอก และพบกับบทสรุปที่มีความสุขอย่างบิดเบี้ยวและเงียบสงบ