Bond บ่วง(รัก) วิศวะหวงเกียร์ │Set สามเสือวิศวะหวงเกียร์

เจียร์จำได้ อาทิตย์ก่อนเขาเกือบขับรถชนเธอที่ผับ แต่โชคดีที่เพื่อนของเธอมีสติเลยผลักทุกคนกลับขึ้นไปบนทางเท้าได้ทัน แต่ก็ล้มกันระเนระนาดจนเอวเคล็ด

            “วันต่อมาฉันไปเรียนไม่ได้เลย ปวดเอวจนลุกแทบไม่ขึ้นแหน่ะ หึ ๆ”

            “เหรอ แล้วตอนนี้หายหรือยังล่ะ?”

            เธอสัมผัสได้ถึงแรงบีบเบา ๆ จากฝ่ามืออุ่น วารีเบิกตาโพลงมองเขาไม่กระพริบ ลมหายใจเบาจนเกือบขาดห้วง แต่ก็ยังได้กลิ่นควันซิก้าร์ที่ติดตามเสื้อผ้าตีกับกลิ่นน้ำหอมผู้ชาย

            ทั้งฉุนและหอมจนสมองตื้อตัน...

            “เอ่อ...”

          ไม่เอาน่าวารี อย่าปอดแหกไปหน่อยเลย อีตาคนนี้ก็หน้าตาดีออก แถมรวยด้วย ถ้าพาไปเล่นละครตบตาคุณท่านทั้งสองคงจะผ่านฉลุย...

            ถ้าจะให้เลือกระหว่างไปนอนกับใครสักคนแค่หนึ่งคืนเพื่อแลกกับอิสระภาพทางชีวิตตลอดไป กับต้องไปเป็นเมียหลวงที่ระทมขมขื่นล่ะก็ เธอขอเลือกทางแรกดีกว่า

            ว่าพลางสูดหายใจเข้าปอดลึกเพื่อตั้งสติที่มีเหลืออยู่น้อยนิดให้เย็นลง ก่อนจะฉีกยิ้มกว้างให้เขา

            “นิดหน่อยค่ะ”

            “ถ้างั้นให้ฉันดูให้ไหม?”

      “คุณเป็นหมอเหรอ”

            ปลายนิ้วเรียวจิ้มไปที่ตราคณะวิศวกรรมศาสตร์บนคอปกเสื้อของชายหนุ่ม เขามองตาม ก่อนจะหัวเราะหึในลำคอ

            “เปล่าหรอก ก็แค่วิศวะหัวขวดที่ตรวจภายในเก่งก็เท่านั้นเอง”

- จบดี

- ไม่มีนอกกายนอกใจ

- โบ้