fbpixel

ONS คู่นอนคืนนั้น

0
ภาษาต้นฉบับ :ไทย

กับคนอื่นเขาใช้เข็มเพื่อรักษาโรค แต่กับเธอเขาใช้เข็มเพื่อรักษาความทรงจำ

59.50 บาท

-50 %

119.00

จำนวนหน้า
520
ประเภทไฟล์
EPUB/PDF
เผยแพร่เมื่อ
11 มี.ค. 2026
ราคาปก
399
ประหยัด 339.50 บาท
ISBN
-

ขณะนี้ปิ่นโตไม่รองรับการอ่านบนเว็บไซต์

อ่านอีบุ๊กที่ซื้อแล้วได้บนแอปปิ่นโตเท่านั้น

คำเตือนเนื้อหา

คำเตือนเนื้อหาในเรื่องอาจมีการสปอยล์ถึงเนื้อเรื่องหลัก

เรื่องย่อ

เสียงหอบถี่ผสานกันของคนสองคนดังระงมภายในรถ เครื่องปรับอากาศที่ไม่ได้สาดความเย็นออกมาเพียงอย่างเดียวแต่สาดกลิ่นอายของความเป็นบุรุษที่ดูน่าค้นหาของเจ้าของรถ นำพาอีกคนสติหลุด ติดอยู่ภายใต้อารมณ์กำหนัดจนโงหัวไม่ขึ้นออกมาด้วย ทว่าสิ่งเหล่านั้นกลับไม่ได้ช่วยอะไรเลย เมื่อความร้อนระอุจากการขยับตัวของร่างกายและการดิ้นพล่านจากอารมณ์กระสันถูกระบายออกมาเพิ่มระดับที่ไม่มีทีท่าว่าจะสิ้นสุด

“ถุงยางล่ะ”

เสียงหวานกังวานแต่แฝงความร้อนแรงกระซิบข้างหูคนใต้ร่างบนเบาะหลังพวงมาลัย ขณะถูกปรับหงายลงไป อยู่ในตำแหน่งเตรียมพร้อม 

“ในเก๊ะ”

มือหนาละจากสะโพกกลมกลึงที่ก่อนหน้านี้ทั้งบีบทั้งเคล้นไปเปิดเก๊ะคอนโซลหน้าหยิบกล่องถุงยางขนาดใหญ่ชนิดบางเป็นพิเศษออกมายื่นให้เธอ เธอรับไปถือไว้แต่โดยดีเพราะเข้าใจว่าเขาคงอยากให้ช่วยแกะ แต่พอเห็นว่ามันถูกใช้ไปแล้วก่อนหน้า จนเหลือซองสุดท้ายใกล้จะหมด จึงหรี่ต่ำมอง ด้วยสายตาไม่พึงพอใจ

“คุณนี่สำส่อนเหมือนกันนะ”

ร่างกายที่มีแอลกอฮอล์เข้าไปผสมเกินปริมาณที่ควรจะได้รับในตอนนี้ แน่นอนว่าพูดอะไรออกมามักจะเป็นไปตามความคิด แบบแพ้เสียงในหัวอย่างต้านไม่อยู่ เธอพึมพำประโยคสั้นหากแต่ได้ใจความกระชับ ทำคนเมาอีกคนเงยหน้า พลางยกยิ้มภายหลังและใช้มือหนาข้างเดิมเพิ่มแรงบีบเคล้นสะโพกของคนพูดด้วยความหมั่นไส้

“แล้วไง คุณต่างจากผมตรงไหน?”

เลิกคิ้วสูงย้อนถามประโยคที่ทำให้ร่างเล็กถึงกับผงะ หากแต่ไม่ได้ทักท้วงออกมานอกจากทำหน้าบึ้งตึง เธอหยิบซองสุดท้ายก่อนจะโยนกล่องเปล่าออกไปไกลตัว ก้มลงมองหน้าเขา เจ้าของตักแกร่งที่เธอกำลังนั่งทับอยู่ ตอนนี้ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าความต้องการของทั้งสองฝ่าย ผลจากการเสียดสีระหว่างแกนกลางลำตัวทั้งเขาและเธอมาเป็นพัก สัมผัสรับรู้ได้ถึงขนาดความใหญ่โตที่ไม่สามารถหยุดยั้งอารมณ์ กำลังก่อตัวเพราะโดนกระตุ้นขึ้นมาเรื่อยๆ ในตอนนี้ได้ 

“ไม่ต่าง ฉันรู้ตัวว่าเมา และตอนนี้ฉันก็ต้องการคุณ รีบทำให้เสร็จ จะได้รีบกลับ”

ประโยคนั้นเรียกเจ้าของดวงตาเร่าร้อนให้เหลือบขึ้นมาอีกครั้ง ในขณะเขาเองก็เมา แต่ยังอุตส่าห์บังคับเปลือกตาที่ปรือให้ลืมขึ้นมา เนื่องจากอยากเห็นหน้าของเธอให้ชัดๆ ผ่านม่านตาพร่ามัวนั้น ทว่าทันทีที่เห็นกลับปลุกความเป็นชายใต้ก้นของเธอให้ผงาดขึ้นมาอีกเท่า 

“ซี๊ด..คนสวย ผมรู้ครับว่าคุณต้องการผม ผมเองก็ต้องการคุณ ดังนั้นช่วยยกก้นของคุณขึ้นแล้วจับของผมยัดใส่เข้าไปเร็วๆเลยเถอะ”

ไม่พูดเปล่า มือหนาพัลวันปลดเปลื้องเสื้อผ้าตัวเองไปด้วย ราวกับเสือกำลังหิวโหยที่เจอเหยื่ออันโอชะ ริมฝีปากตะโบมจูบไปทั่วทรวงอกอีกฝ่ายอย่างมูมมามทั้งที่มีเนื้อผ้าขวางกั้น ส่วนอีกคนก็ใช่ย่อย ความเมาก็มีส่วนทำให้ขาดสติและมีความกล้ามากเช่นกัน ถึงขนาดช่วยปลดกระดุมเสื้อให้เขา มีน้ำใจหวังเปิดทางเอื้ออำนวยความสะดวก ที่เสมอกันเพราะเขาเองก็ถอดเสื้อของเธอไม่ต่าง 

และเพียงแค่เสื้อตัวเล็กเนื้อผ้าบางไม่ได้ปกปิดภายในเท่าไหร่ ถูกถลกหลุดพ้นออกจากศีรษะ ผ่านรักแร้จนถึงปลายนิ้ว หน้าอกอวบอูมขาวเนียนก็ประจักษ์ต่อสายตาของเขาทันที

ทว่า...

จู่ๆ โทรศัพท์เครื่องหรูข้างกายกลับดิ้นพล่าน เขามารู้ทีหลังว่ามันได้ถูกโยนไปอยู่บนเบาะข้างคนขับอย่างไม่ไยดีแถมไม่รู้ว่าตอนไหนนั้น ก็ตอนที่เห็นลำแสงสะท้อนขึ้นมาในความมืดภายในรถซึ่งติดเครื่องยนต์อยู่

“จะรับก่อนไหม”

เสียงหวานแหบพร่าเรียกสติและดวงตาที่กำลังขึงค้างเนื่องจากเห็นความตระการตาและสวยงามอยู่ตรงหน้าจนเหม่อลอยไปพัก ให้ฟื้นคืนชีพขึ้นมา 

“ฮะ..” เขาชะงักละสายตาจากสองเต้าช้อนขึ้นมองเจ้าของ จากนั้นถึงจะกลืนน้ำลายลงคอ “อ๋อ.. งั้น..แปปนึงนะ”

ร่างเล็กเอนไปข้างหลังเล็กน้อย ช่วยเปิดทางให้เขาหยิบโทรศัพท์มากดรับสายได้ง่ายมากขึ้น ทว่าหลังกดรับคนทั้งคู่กลับเงียบกริบ เหมือนเขาเองไม่แน่ใจว่าใครโทรมา จึงรอให้ปลายพูดออกมาก่อน จากนั้นหัวคิ้วก็ถูกเลื่อนเข้ามาชนกัน หลังเห็นท่าทางของเขาขรึมไป คนที่นั่งอยู่บนตักอย่างเธอที่เมาซึ่งก่อนหน้านี้ยังไม่สร่าง เหมือนจะต้องสร่าง หลังจากเขาตอบตกลงกับปลายสายและกดวาง แน่นอนว่าหญิงสาวจะไม่งุนงงเลยถ้าเขาไม่มองหน้า พร้อมกับติดกระดุมเสื้อกลับคืนให้

“โทษทีผมมีธุระ” 

เธอพอจะเดาออกตั้งแต่ได้ยินเสียงผู้หญิงแว่วดังออกมานอกสายแล้ว พลางแค่นหัวเราะ

“ทีหลัง..ถ้ามีเมียอยู่แล้ว ก็รักเมียสิ จะนอกใจเธอทำไม รู้ไหมทำแบบนี้ฉันพลอยรู้สึกบาปไปด้วยนะ”

ก่อนจะเปิดประตูและผลักออกไป ไม่รอให้เขาทักท้วง

“เดี๋ยวก่อน”

“ปล่อย”

“คุณชื่ออะไร ไว้คราวหน้าผมจะ..”

“คราวหน้าอะไร? ไม่มีแล้ว..ปล่อย ฉันจะลง”

เมื่อเห็นร่างเล็กกำลังโกรธและคิดว่าคุยไปก็เสียเวลาเปล่า เขาจึงพยักหน้า ยินดีปล่อยแขนเรียวให้เธอลง หลังประตูปิดกลับเขาก็ปลดเบรกมือและออกรถไปเลยทันที โดยไม่คิดที่จะมองกระจกหลังไปยังร่างเล็กที่ยืนไม่สบอารมณ์ และเสยผมขึ้นไปลวกๆ ระบายความหงุดหงิด 

“ไอ้บ้า”


ผลงานของนักเขียน

รีวิว

ทั้งหมด : 0

0
ยังไม่มีรีวิว