gabriel bless you

“พระเจ้าแม่งส่งแต่พวกกากมาปราบปีศาจ”

ชายสวมสูทที่ยืนหันหลังอยู่ท่ามกลางความมืดพึมพำ

เลือดคาวคลุ้งสาดกระจายบนกำแพง รอยมือแดงฉานเปรอะเปื้อนขากางเกง

ถ้วยเขี่ยบุหรี่ตกอยู่ที่พื้น กลิ่นการเผาไหม้ฟุ้งกระจาย

เสี้ยวหนึ่งของใบหน้าเบือนมา ดวงตาสีม่วงเปล่งประกายใต้เงาที่คาดทแยงแผ่นหลัง

แยกไม่ออกสักนิด ไม่สบอารมณ์หรือรำคาญใจ

อาจจะทั้งคู่

ชายคนนั้นคว่ำปาก เขาทิ้งร่างปวกเปียกที่ขยุ้มไว้กระแทกพรม

ก่อนจะหันมาคุยกันตรงๆ

“ถ้าผมเป็นคุณ ผมจะหุบปากแล้วไสหัวไปให้พ้นจากตรงนี้ซะ ผมพูดจริงๆ”

แน่นอน นั่นไม่ใช่ประโยคบอกเล่า

แมตทิว ไวต์สามารถรู้ได้เลย