นายโขน

ครั้นได้ประสบพบพักตร์กับ ‘คุณรักษ์’ บุตรชายคนสุดท้องของเจ้าพระยาผู้มีพระคุณเป็นครั้งแรก

บ่าวในเรือนอย่าง ‘ไอ้แสน’ ก็มิอาจลบเลือนชายหนุ่มผู้สวมบทพระรามในโขนมหรสพคืนนั้นได้

ความพิสวาสหมายใกล้ชิดชายอันเป็นที่รัก ผลักดันให้มันหาญกล้ารับปากพี่ชายของคุณรักษ์ รับบทเป็นทศกัณฐ์ แสดงในงานสมโภช

เปิดทางให้อีกฝ่ายหนีตามไปกับหญิงคนรัก ความผิดที่บ่าวอย่างมันร่วมมือกับนายช่างมากโข

กระนั้น...ผู้ใดเล่าจะเหมาะสมกับบททศกัณฐ์เท่ามัน ในเมื่อบททศกัณฐ์ไร้ผู้ละเล่นไอ้แสนจึงต้องสวมหัวโขนแทนอย่างมิอาจเลี่ยง

เฉกเช่นเดียวกับที่มันสวมหัวโขนแสร้งว่าภักดีกับคุณรักษ์ ทั้งที่ใจคิดสกปรกชั่วช้ายิ่งกว่าอ้ายยักษ์ที่มันรับบทอยู่

แม้จะต้องตกนรกหมกไหม้ มันก็หมายจะเชยชมนายของมันให้สมใจสักครา...

๏ วิปริต คิดสู่ เป็นคู่สอง

น้ำตานอง อกตรม มิทนไหว

เป็นเพียงทาส บ่าวไพร่ ชาติจัญไร

หาญคิดไกล ครองคู่ นายคนงาม

๏ ดั่งทศกัณฐ์ หมายปอง นางสีดา

แม้นบาปหนา แสนชั่ว มิขลาดขาม

สวมหัวโขน แสร้งว่า ภักดีตาม

พ่อประไพ มิแคล้วความ ได้เชยชม