ลิขิตรักคิณณ์ณภัทร

บทนำ

ลิขิตรักคิณณ์ณภัทร

“อีหล่าคนงาม อย่าฟ่าวไป” แม้พริมาจะฟังสำเนียงอีสานไม่เข้าใจนัก แต่ท่าทางของหญิงชราดูเหมือนต้องการจะสนทนาด้วย เธอจึงหยุดและส่งยิ้มให้ด้วยความสุภาพ

“บุญผลาพามาพบพ้อกันแท้ๆ” หญิงชราเอ่ยขึ้นด้วยสายตาเปี่ยมความหมาย

พริมาไม่ได้ตอบอะไรเพียงแต่ยิ้มรับนิ่งๆ เพราะคิดว่าเป็นเพียงคำทักทายทั่วไป แต่พอเธอกำลังจะหมุนตัวเดินเข้าโบสถ์ หญิงชราคนเดิมก็เรียกไว้อีกครั้ง

“เดี๋ยวก่อนอีหล่า หากอยากครองคู่กับผู้บ่าวคนนั้น ให้เจ้าหาของที่มีสีฟ้ามอบให้เขาด้วยตัวเองนะ ถ้าเขารับไว้ก็แสดงว่าเป็นคู่แท้บุญพาวาสนานำส่ง สิได้ครองคู่กัน” คำพูดนั้นทำให้พริมาขมวดคิ้วมุ่น เธอเข้าใจคำว่า คู่แท้ แต่ ของสีฟ้า คืออะไรกัน

เธอก้มมองสำรวจตัวเองก็ไม่มีสิ่งของสีไหนเป็นสีฟ้าเลยสักชิ้น แม้แต่ยางรัดผมยังเป็นยางรัดแกงสีแดงเสียด้วยซ้ำ เธอจะไปหาของสีฟ้าจากไหนมาให้เขา