ทะลุมิติมาเป็นตัวร้ายในนิยายที่ต้องถูกพระเอกฆ่าตายในตอนจบ

คณิณเกิดมาพร้อมร่างกายที่อ่อนแอ เขาเข้าออกโรงพยาบาลจนกลายเป็นบ้านหลังที่สอง ไร้ซึ่งเงาของเพื่อนที่สนิทเพราะว่าเขาป่วยบ่อยจึงทำให้ไม่มีเพื่อนที่สนิทด้วย คงจะมีเพียงคุณพ่อคุณแม่และณิชาน้องสาวของเขาเองที่มาเยี่ยมเขาอยู่เป็นประจำ

จนกระทั่งวันหนึ่งที่ณิชานำพล็อตนิยายที่เจ้าตัวยังแต่งไม่จบมาให้เขาอ่านเพื่อขอคำปรึกษาว่าควรปรับแก้ตรงไหนบ้างเหมือนอย่างทุกครั้งที่ผ่านมา เขาอ่านไปได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้นก่อนที่จะหลับไปและเมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็พบว่านี่ไม่ใช่ที่ ที่เขาคุ้นเคย

ความจริงปรากฏขึ้นมาว่าเขาได้ทะลุมิติเข้ามาในนิยายของน้องสาวที่ยังแต่งไม่จบและร่างที่เขาเข้ามานั้นก็คือเว่ยฟางซินตัวร้ายของนิยายเรื่องนี้ ซึ่งดูเหมือนว่าชีวิตของเขายังน่าเศร้าไม่พอพระเจ้าจึงประทานพรเพิ่มเข้ามาให้เขาอีกข้อหนึ่งก็คือตัวร้ายที่เขาเข้ามาอยู่ในร่างมีชะตากรรมอันน่าเศร้าเมื่อถูกกำหนดให้ถูกสังหารในตอนจบ

และคนที่จะลงมือสังหารเขาก็คือโจวเฉวียนพระเอกของนิยายเรื่องนี้นั่นเอง เว่ยฟางซินหรือก็คือตัวเขาเองจะต้องหาทางรอดเปลี่ยนชะตาจุดจบของตัวเองให้ได้ ชีวิตใหม่ที่เพิ่งได้มันมาเขาจะไม่มีทางยอมเสียมันไปเด็ดขาด

"เว่ยฟางซิน หากเจ้าคิดที่จะมาเพื่อเรียกร้องความสนใจจากข้าแล้วล่ะก็ ข้าขอแนะนำว่าเจ้ามาทางไหนก็กลับไปทางนั้นเสียเถอะ"

"เกรงว่าแม่ทัพโจวเฉวียนจะเข้าใจผิดข้าแค่บังเอิญเดินมาที่นี่เพราะเพียงแค่อยากจะหาที่สงบพักผ่อนเท่านั้นเองขอรับ"

โจวเฉวียนหัวเราะเย้ยหยันเล็กน้อย ก่อนที่จะเอ่ยออกไปอีกครั้งว่า "พื้นที่ในบริเวณนี้มีอยู่มากมายแต่เจ้ากลับบอกว่าเจ้าบังเอิญเดินมาที่นี่อย่างนั้นหรือ หากเจ้าอยากหาที่สงบพักผ่อนจริงแล้วละก็อีกฝั่งหนึ่งของลานพระที่นั่งก็มีที่แบบนี้อยู่นะ"

เว่ยฟางซินกระแอมไอเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยโต้ตอบโจวเฉวียนกลับไปอีกครั้ง "ก็ตรงนี้มันใกล้กว่าอีกฝั่งหนึ่งนี่ขอรับ อีกอย่างข้าอยากจะเดินไปตรงไหนมันก็เรื่องของข้าไม่เห็นจะเกี่ยวกับแม่ทัพโจวเฉวียนตรงไหนเลยนะขอรับ"

"เจ้าคิดว่าข้าควรจะเชื่อคำพูดของคนอย่างเจ้าหรือไม่" เอ่ยออกมาพลางกอดอก

"ก็ควรจะเชื่อหน่อยขอรับเว้นเสียแต่ว่าแม่ทัพโจวเฉวียนจะเป็นพวกหลงตัวเอง"