ข้าบอกว่าเกลียดสัตว์วิญญาณ เหตุใดองค์เทพทั้งห้าถึงเอาแต่คลั่งรักข้าเล่า เล่ม1

ซูอวี้ คุณชายรองตระกูลซูผู้ถูกตราหน้าว่าเป็น 'ขยะแห่งจวนอ๋อง' ไร้ซึ่งพลังปราณ ไร้ซึ่งสัตว์วิญญาณคู่กาย ทว่าไม่มีใครรู้เลยว่าภายใต้ความอ่อนแอนั้น ซูอวี้มีความลับสองประการที่ซ่อนไว้สุดชีวิต

ข้อแรก... เขามี 'กายาดึงดูดวิญญาณ' ขั้นบรรพกาล ที่เพียงแค่ปลายเล็บก็ทำให้สัตว์วิญญาณทั้งยุทธภพยอมศิโรราบ

✔️

ข้อสอง... เขาเกลียดสัตว์วิญญาณยิ่งกว่าอะไรดี!! แค่เห็นขนฟูๆ หรือเกล็ดลื่นๆ เขาก็แทบจะจับไข้แล้ว!

✔️

ด้วยเหตุนี้ ซูอวี้จึงเลือกที่จะปิดบังพลังและใช้ชีวิตอย่างสงบเงียบ ปล่อยให้พวกญาติพี่น้องโง่เขลาดูถูกเหยียดหยามต่อไป

แต่ทว่า... กงล้อกงล้อสวรรค์กลับไม่เป็นใจ!

เมื่อความลับของเขาดันไปเตะตา องค์เทพทั้งห้า สัตว์เทพบรรพกาลที่หลับใหลมานับหมื่นปี พวกมันพร้อมใจกันตื่นขึ้น จำแลงกายเป็นบุรุษรูปงามเหนือสามโลก และพุ่งตรงมาหาเขาพร้อมกัน!

🔥 "อวี้เอ๋อร์... ผู้ใดกล้าแตะต้องเจ้า ข้าจะเผามันให้เป็นจุณ" —

หงสาเพลิง

ผู้หยิ่งทะนงแต่ยอมคุกเข่าออดอ้อนขอความรัก

🐉 "ไข่มุกมังกรของข้า มอบให้เจ้าเพียงผู้เดียว" —

มังกรคราม

ผู้เย็นชาแต่พร้อมทุ่มเททุกสิ่งเพื่อรอยยิ้มเดียว

🐅 "ขอเพียงท่านเอ่ยปาก ข้าจะบดขยี้พวกมันให้สิ้น" —

พยัคฆ์ขาว

บอดี้การ์ดหนุ่มหน้าตายที่ชอบเนียนกอดเอวเขา

🐢 "ต่อให้ต้องใช้เล่ห์กลใด ข้าก็จะครอบครองท่าน" —

เสวียนอู่

บัณฑิตเจ้าเล่ห์ที่รอยยิ้มอาบพิษ (รัก)

✨ "พี่อวี้... ขอกอดหน่อยได้ไหมขอรับ?" —

กิเลนทอง

ประมุขน้อยหน้าใสที่ซ่อนความร้ายกาจไว้มิดชิด

เมื่อเหล่าตัวตนที่แข็งแกร่งที่สุดในใต้หล้า ต่างพากันมาพะเน้าพะนอเอาใจใส่ ซูอวี้ที่แค่ลืมตาขึ้นมาก็เจอแต่บุรุษ (ที่แท้จริงคือสัตว์หน้าขนและหน้าเกล็ด) ตามคลั่งรัก จะหนีเอาตัวรอดจากฮาเร็มสัตว์เทพนี้ได้อย่างไร!?

"ข้าบอกว่าเกลียดพวกเจ้าไง! ฟังภาษาคนไม่ออกหรือไงเล่า!!"

"โทษทีข้าลืมไปพวกเจ้าไม่ใช่คน🫩💀"