Hot Engineer วิศวะพันธุ์ดุ

"หนูจะมาขอสัมภาษณ์พี่ขุนพลค่ะ"

ประโยคนั้นทำให้บรรยากาศในห้องเงียบไปครู่หนึ่ง

ปันปันเลิกคิ้วขึ้น

บลูหันไปมองหน้าพายุ

ไทเกอร์ถึงกับกลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่

เพราะสำหรับพวกเขาแล้ว ขุนพลกับคำว่าสัมภาษณ์ มันแทบจะเป็นเรื่องที่อยู่กันคนละโลก

พายุเป็นคนแรกที่เปิดปาก เขายิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงกึ่งจริงกึ่งหยอก

"ทำไมต้องอยากสัมภาษณ์ไอ้ขุนล่ะครับ"

คำถามของเขาทำให้พายอาร์หันมามองทันที เธอไม่ได้คิดอะไรมากนัก เพียงแค่ตอบไปตามความจริง

"เพื่อนเสนอกันว่าถ้าเป็นพี่ขุน คอนเทนต์น่าจะดังมากค่ะ"

คำตอบตรงไปตรงมานั้นทำให้บลูหลุดหัวเราะเบา ๆ ปันปันเองก็พยักหน้าเห็นด้วยทันที

"ก็จริง" เธอพูดพลางยิ้มขำ "ถ้าขุนยอมให้สัมภาษณ์ คอนเทนต์ดังแน่ ๆ"

น้ำเสียงของเธอมีแววขำปนเอ็นดู เพราะคนในวงรู้ดี ว่ามันเป็นเรื่องยากขนาดไหน ที่จะทำให้ขุนพลยอมพูดอะไรยาว ๆ กับใคร

พายอาร์พยักหน้าตามทันที เหมือนได้กำลังใจเล็ก ๆ จากคำพูดนั้น

"ใช่ค่ะ ๆ ถ้าพี่…"

เธอหันไปพูดกับเจ้าของชื่อ ตั้งใจจะลองขออีกครั้งอย่างจริงจัง แต่ยังพูดไม่ทันจบ เสียงทุ้มเรียบก็ตัดขึ้นมาก่อน

"บอกแล้วไงว่าไม่สัมภาษณ์"

น้ำเสียงนั้นไม่ได้ดัง แต่เด็ดขาดและดุพอจะทำให้บรรยากาศในห้องนิ่งไปทันที

พายอาร์สะดุ้งเล็กน้อย ดวงตากลมโตกระพริบช้า ๆ อย่างคนที่เพิ่งโดนสกัดกลางประโยค

ขุนพลยังคงยืนอยู่ท่าเดิม ใบหน้าคมเรียบนิ่งเหมือนหิน สายตาคมมองเธอเพียงแวบเดียวก่อนจะละออกไป เหมือนเรื่องนี้จบแล้วสำหรับเขา

พายอาร์เม้มปากนิดหนึ่ง มือที่ถือแฟ้มขยับแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว คนอะไรใจดำชะมัด เธอบ่นในใจเงียบ ๆ

ทั้งที่เธอยังไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเลยด้วยซ้ำ แต่ถึงจะโดนปฏิเสธแบบนั้น พายอาร์ก็ยังยืนอยู่ที่เดิม ไม่ได้เดินหนีไปไหน และนั่นทำให้เพื่อนทั้งวงเริ่มมองเธอด้วยสายตาสนใจมากขึ้นกว่าเดิม

เพราะปกติแล้ว ใครที่โดนขุนพลพูดใส่แบบนั้น มักจะถอยตั้งแต่ประโยคแรกแล้ว

คนในวงหันมองหน้ากันเงียบ ๆ เหมือนมีสัญญาณบางอย่างส่งผ่านสายตาโดยไม่ต้องพูดออกมา

บลูเลิกคิ้วนิดหนึ่ง พายุยักไหล่ ไทเกอร์กลั้นยิ้ม ส่วนมิวสิกก็แอบมองพายอาร์อย่างสนใจ

สุดท้ายทุกคนก็พยักหน้าช้า ๆ เหมือนตกลงกันได้แล้วว่า ควรปล่อยให้สองคนนี้คุยกันเอง

ปันปันเป็นคนเอ่ยขึ้นก่อน เธอเดินผ่านขุนพลไปพลางตบบ่าเขาเบา ๆ

"ลองคุยกับน้องเค้าดี ๆ มึง" ก่อนจะหันไปเรียกเพื่อน "พวกกูลงไปรอข้างล่าง"

เสียงฝีเท้าหลายคู่เริ่มทยอยเดินออกจากห้องซ้อม ขุนพลกรอกตามองขึ้นเพดานอย่างรู้ทัน เขาไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเพื่อนกำลังคิดอะไรอยู่

พวกตัวดี…

เมื่อเห็นว่าทุกคนเดินออกไปแล้ว เขาจึงหมุนตัวเตรียมเดินตามออกไปทันที เพราะสำหรับเขา เรื่องนี้มันไม่มีอะไรต้องคุย

แต่ยังไม่ทันจะก้าวพ้นประตู

"เดี๋ยวก่อนค่ะ!"

เสียงใสรีบร้องเรียก พายอาร์พุ่งเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว มือเล็กคว้าชายเสื้อช็อปวิศวะของเขาเอาไว้ เนื้อผ้าหยาบถูกกำไว้แน่น

ขุนพลหยุดเดิน แต่ไม่ได้หันกลับมา พายอาร์กระตุกชายเสื้อเขาเบา ๆ เหมือนพยายามเรียกความสนใจ

"หนูใช้เวลาสัมภาษณ์ไม่นานเลยค่ะ" เธอรีบพูดน้ำเสียงเต็มไปด้วยความพยายาม "จะให้คัดคำถามมาให้พี่เลือกก่อนก็ได้นะคะ"

พายอาร์เงยหน้ามองแผ่นหลังกว้างของเขา ก่อนจะพูดเบา ๆ

"รบกวนช่วยหน่อยนะคะ"

ห้องซ้อมเงียบลง มีเพียงเสียงลมหายใจของคนสองคน ขุนพลยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจออกมาช้า ๆ แล้วหมุนตัวกลับมา

สายตาคมมองเธอตรง ๆ แววตานั้นเต็มไปด้วยความรำคาญอย่างไม่ปิดบัง

"เธอเรียนสาขาอะไร"

คำถามนั้นทำให้พายอาร์ตาเป็นประกายขึ้นทันที เธอรีบตอบ พร้อมกับส่งยิ้มสดใสออกไปโดยไม่รู้ตัว

"สื่อสารมวลชนค่ะ!"

เพราะในหัวเธอคิดเพียงอย่างเดียว

เขาสนใจข้อมูลเราแล้ว!

แต่ขุนพลกลับจ้องเธอนิ่งอยู่แค่ครู่เดียว ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น

"งั้นต้องเริ่มจากฟังการสื่อสารจากคนให้รู้เรื่องก่อน"

พายอาร์ชะงัก เขาพูดต่อทันที

"ฉันไม่สัมภาษณ์" ดวงตาคมมองเธอตรง ๆ "และจะไม่พูดเป็นครั้งที่สาม"

----------------------------------

ทดลองอ่านก่อนกดซื้อ

สามารถทดลองอ่านรายตอนได้ที่ ReadAWrite

แนะนำ ios กดซื้อผ่านเว็บไซต์เพื่อราคาที่คุ้มกว่านะคะ