เกิดใหม่ครานี้ ข้าเจียมตัวแล้ว

ชาติก่อน ‘หงหยาจื่อ’ หลงผิดคิดว่าตนเติบโตมาในรังหงส์ก็สามารถเป็นหงส์ได้ แต่ไม่ว่าจะพยายามเพียงใดก็ไม่ถูกยอมรับ ยิ่งพยายามไขว่คว้าก็ยิ่งสูญเสีย จนกระทั่งตระหนักได้ว่านางสามารถใช้ชีวิตอย่างมีความสุขได้หากยอมรับตนเอง 

ทว่ากว่าจะรู้ตัวก็เสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์ไปค่อนชีวิต จนกระทั่งลมหายใจสุดท้ายยังรู้สึกเสียดายชีวิตสุขสงบที่ยังใช้ได้อย่างไม่คุ้มค่า

โชคดีที่นางมีวาสนาได้ลืมตาตื่นมาเริ่มต้นชีวิตใหม่อีกครั้ง

ชาตินี้นางจะไม่เสียเวลาไปกับสถานที่ที่ไม่ใช่ของตน ไม่ทุ่มเทใจให้กับคนที่ไม่ต้องการ ไม่นำตัวเองเข้ายุ่งเกี่ยวกับปัญหาใดๆ นางปล่อยวางกับทุกสถานะ เพียงปรารถนาชีวิตเรียบง่าย 

ทว่าสรรพกรรมเปลี่ยนไป สรรพสิ่งเปลี่ยนแปลง 

วันที่นางต้องการปล่อยมือจากทุกอย่าง ความรักและความสัมพันธ์จากคนรอบข้างรวมถึง ‘เขา’ ที่เคยนางปรารถนากลับหวนคืนมาในวันที่นางไม่ต้องการเสียแล้ว

ประสบการณ์ชีวิตสอนให้นางเฉยชา เพราะหัวใจที่แตกสลายเป็นเสี่ยงๆ ถูกเก็บรวบรวมกลับมาประกอบขึ้นมาใหม่ด้วยตนเองจนแข็งแกร่งอีกครั้ง

แล้วก้อนหินที่ปิดตายจากทุกความรู้สึกเช่นนางยังจะสามารถรดน้ำคืนความมีชีวิตชีวาได้จริงๆ หรือ?