จอมมารวิฬาร์ครองใจ

เพื่อยุติสงครามระหว่างสวรรค์และแดนมารที่ยืดเยื้อมานานนับร้อยปี 'เสิ่นชิงอวิ๋น' เทพสงครามผู้เลื่องชื่อ จำต้องสละศักดิ์ศรี รับราชโองการแต่งงานไปเป็นฮูหยินบรรณาการของ 'โม่เยี่ย' จอมมารบูรพาผู้ขึ้นชื่อเรื่องความอำมหิตและเกลียดชังเผ่าเทพเข้ากระดูกดำ

​เสิ่นชิงอวิ๋นเตรียมใจไปตาย เตรียมใจไปถูกทรมาน...

ทว่า... เมื่อก้าวเท้าเข้าสู่แดนมาร สิ่งที่รอเขาอยู่กลับไม่ใช่กรงขังหรือแส้หวาย

​แต่เป็น "ปลาทูทองคำย่างเกลือ" (ที่แกะก้างแล้ว)

เป็น "เบาะนุ่มนิ่ม" ที่วางดักไว้ทั่วตำหนัก

และ "ท่านจอมมาร" ที่ชอบแอบมาดมซอกคอเขาตอนเผลอ!

​ยิ่งนานวัน พฤติกรรมของสามีก็ยิ่งดูคุ้นตา... ทั้งสายตาออดอ้อนเวลาอยากให้เกาคาง ทั้งนิสัยหวงของ และปานรูปพระจันทร์เสี้ยวที่อุ้งเท้านั่น

หรือว่าแท้จริงแล้ว จอมมารที่ใครต่างหวาดกลัว จะเป็นเจ้า 'เสี่ยวเฮย' ลูกแมวขี้โรคที่เขาเคยเก็บมาเลี้ยงเมื่อร้อยปีก่อนตัวนั้น!?

​"เสี่ยวเฮย... เป็นเจ้าจริงๆ หรือ?"

"หุบปาก! ข้าคือจอมมารผู้ยิ่งใหญ่... ว่าแต่ตรงคางนั่นน่ะ เกาแรงอีกนิดได้หรือไม่?"

แนะนำตัวละคร

​🐈‍⬛ พระเอก: โม่เยี่ย (จอมมารบูรพา)

จอมมารผู้ปกครองแดนปีศาจ ร่างจริงคือ 'เสือดำทมิฬ' ภายนอกดูเย็นชา โหดเหี้ยม ฆ่าคนไม่กระพริบตา แต่พออยู่กับฮูหยินจะเปลี่ยนโหมดเป็นแมวขี้อ้อน (และขี้หวงมาก)

"ใครกล้าแตะต้องคนของข้า ข้าจะฉีกเนื้อพวกมันเป็นหมื่นชิ้น! ...ส่วนเจ้าเลิกอ่านตำราแล้วมาสนใจข้าเดี๋ยวนี้"

​🗡️ นายเอก: เสิ่นชิงอวิ๋น (เทพสงคราม)

เทพสงครามชุดขาวผู้เคร่งขรึม ไร้พ่ายในสนามรบ แต่ความลับคือเป็น 'ทาสขน (Furry Lover)' แพ้ทางสัตว์ตัวเล็กๆ และของนุ่มนิ่ม ยอมทำทุกอย่างเพื่อแมว

"ข้าเตรียมใจมาตายแท้ๆ ไฉนถึงได้กลายมาเป็นคนแกะปลาทูให้จอมมารเสียได้?"