เล่ห์ร้ายภรรยาสวมรอย

บทนำ

เล่ห์ร้ายภรรยาสวมรอย

ทิวัตถ์ที่ทะเลาะกับภรรยาจึงย้ายมานอนที่ห้องรับแขกกำลังจะเคลิ้มหลับต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อได้ยินเสียงประตูเปิด เขาผุดลุกขึ้นมาเห็นน้ำฟ้าลูกติดแม่เลี้ยงของเขากำลังเดินตรงเข้ามาหา

“น้ำฟ้า เข้ามาทำไม”

“ฟ้าเห็นพี่วัตถ์เดินเข้ามาห้องนี้คนเดียวเลยตามมาดูน่ะค่ะ ว่ามีอะไรให้ฟ้าช่วยหรือเปล่า” น้ำฟ้าส่งสายตายั่วยวนพลางแสร้งทำเป็นรั้งเสื้อเปิดไหล่ให้ร่นลงจนทิวัตถ์ต้องลอบกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก เขาพยายามจะดันเธอออกไปนอกห้อง แต่หญิงสาวกลับถลาเข้ามากอดรัดเอวเขาไว้แน่น

“เฮ้ย! ทำอะไรเนี่ยน้ำฟ้า ปล่อยนะ”

“ฟ้ารู้นะคะว่าพี่วัตถ์ไม่ได้รักผู้หญิงคนนั้น” เธอพูดพลางเบียดหน้าอกเข้าหาแผ่นหลังของเขาอย่างตั้งใจ ทิวัตถ์พยายามแกะมือปลาหมึกนั่นออกด้วยความตกใจ

“ออกไปนะน้ำฟ้า พี่แต่งงานแล้ว”

“แต่งแล้วก็เลิกกันได้นี่คะ”

“พอได้แล้ว อย่ามาทำอะไรบ้าๆ แบบนี้ พี่ไม่ชอบ” ทิวัตถ์ตะคอกเสียงกร้าวพลางกระชากแขนเธอหมายจะลากออกไปนอกห้อง แต่น้ำฟ้ากลับสะบัดออกแล้วโผเข้ากอดเขาไว้อีกครั้ง ในขณะที่คนหนึ่งกำลังผลัก คนหนึ่งกำลังยื้ออยู่นั้น

“หมับ!” มือปริศนาเอื้อมมาจิกกระชากผมของน้ำฟ้าจากทางด้านหลังอย่างแรงจนหน้าหงาย

“ว้ายยยย!” เสียงกรีดร้องดังขึ้นกลางดึก น้ำฟ้าถูกเหวี่ยงออกจากตัวทิวัตถ์อย่างง่ายดาย ชายหนุ่มรีบกดเปิดไฟดูแล้วก็ต้องชะงักเมื่อพบว่าเป็นภรรยาของเขาเองที่ยืนทึ้งผมน้ำฟ้าไว้แน่นด้วยแววโกรธจัด

“เฮ้ย! คุณ หยุดก่อน” ทิวัตถ์รีบเข้าไปแกะมือตรีสราออก แต่เธอกลับยิ่งเพิ่มแรงบีบ

“โอ๊ย! พี่วัตถ์ช่วยฟ้าด้วย ยัยนี่มันบ้าไปแล้ว”

ทิวัตถ์รีบแกะนิ้วมือตรีสราเป็นพัลวันเพราะกลัวเรื่องจะบานปลายไปถึงหูผู้ใหญ่ในบ้าน เขาไม่นึกเลยว่าผู้หญิงที่ใครๆ ว่าเรียบร้อยอย่างตรีทิพย์จะโมโหร้ายได้ถึงขนาดนี้

“นี่คุณบ้าไปแล้วเหรอ ทำอะไรเนี่ย” เขาตวาดพลางล็อกตัวเธอให้ออกห่างจากน้ำฟ้าที่กำลังนั่งกุมหัวร้องไห้

“คนที่เป็นบ้าไม่ใช่ฉันค่ะ แต่เป็นน้องสาวของคุณต่างหากที่จ้องจะงาบพี่ชายตัวเองไม่เลือกที่ ต่อให้เป็นน้องติดแม่เลี้ยง แต่หน้าไม่อายจะปีนขึ้นเตียงพี่ชายตัวเองทั้งที่เขาพึ่งแต่งเมียเข้าบ้านแบบนี้ มันน่าโดนกระชากให้หัวหลุดจริงๆ” คำพูดโผงผางขวานผ่าซากของตรีสราทำเอาทิวัตถ์ต้องรีบเอามืออุดปากเธอไว้แน่น ก่อนที่ความลับหรือคำด่าที่แรงกว่านี้จะหลุดออกมาจนคนทั้งบ้านตื่น

“พูดอะไรออกมาน่ะคุณ จะบ้าหรือเปล่า” ทิวัตถ์ตวาดใส่ภรรยาที่จู่ๆ ก็พุ่งเข้ามาทำร้ายน้ำฟ้าแล้วยังต่อว่าเขาเสียยกใหญ่ ทั้งที่เธอนั่นแหละมาช่วยเขาไว้ได้ทันเวลา

ตรีสราไม่สนคำต่อว่าเธอสะบัดมือหนาออกแล้วผลักอกสามีเต็มแรงจนเขาเสียหลักล้มก้นกระแทกพื้น

“ตึก!”

“โอ๊ย! ผมเจ็บนะคุณ” ทิวัตถ์ร้องลั่น

“เจ็บสิจะได้จำ ห้องนอนมีให้นอนกับเมียไม่นอน ดันมานอนห้องรับแขก อย่าบอกนะว่านัดแนะกับยัยน้องนอกไส้คนนี้มาเริงร่ากันที่นี่ หรือว่าแอบกินกันมานานจนย่ามใจแล้ว” คำพูดของตรีสราทำเอาทิวัตถ์หน้าถอดสี เขาพยายามจะอ้าปากปฏิเสธพลางส่ายหน้าเป็นพัลวัน

“มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิดนะทิพย์”