ยั่วรักนายหนุ่มซึน

ทันทีที่ เบ๊นซ์ เห็นของดีของรุ่นน้องสุดเนิร์ด ซัน เขาก็ตั้งมั่นไว้แล้วว่า จะยัดเยียดตัวเองไปให้มันให้ได้ และต้องยัดเยียดแบบถึงใจเสียด้วย

"เชี่ย นั่นมันสมบัติชาติชัดๆ" ผมพึมพำกับตัวเองจนน้ำลายเกือบหกใส่สมุดแล็บ ภาพที่เห็นตรงหน้าผ่านช่องว่างของประตูห้องชมรมคอมพิว เตอร์ที่แง้มอยู่ คือร่างสูงใหญ่ของ ซันหนุ่มเนิร์ดรุ่นน้องประจำคณะ

ซันก้มหน้าชิดอก มือหนาพยายามดึงชายเสื้อลงมาปิดหน้าขาที่สั่นเทาของตัวเอง "ผม...ผมไม่มีของมีค่าหรอกครับ"

โธ่ ไอ้ลูกแมว ของมีค่ามันอยู่ที่เป้ากางเกงมึงนั่นแหละ ผมตะโกนในใจ

"พี่เบ๊นซ์ ปล่อยเถอะครับ ผม...ผมหายใจไม่ออก" ซันพูดเสียงแผ่ว พลางหลบตาอย่างเอียงอาย

ซันก้มหน้าลงจนผมหน้าม้าปิดตาแล้วกระซิบเสียงทุ้มต่ำที่ผมไม่เคยได้ยินมาก่อน ข้างหูผม

"ถ้าผมตบะแตกกลางห้องเรียน พี่อย่ามาร้องขอชีวิตก็แล้วกัน"

"นวดๆ ไปเถอะน่า ตรงไหนแข็งก็บีบ ตรงไหนนิ่มก็คลึง" ผมส่งสายตาเยิ้มๆ ให้พลางดึงมือมันให้สูงขึ้นเรื่อยๆ