สะดุดรักลานเกียร์ระวังเป็นเมียวิศวะ เล่ม 1

สะดุดรักลานเกียร์ระวังเป็นเมียวิศวะ

สะดุดลานเกียร์จะได้เป็นเมียวิศวะ?  "เกียร์ที่ไม่ได้มีไว้แค่แขวนคอ เเต่มีไว้คล้องใจหนู" 

ตำนานความเชื่อที่สาว ๆ ต่างต้องลอง! และใช่ ฉันน่ะไม่ได้จะลอง คนอยากลองคือเพื่อนฉันนู่น!แต่ทำไมฉันดันเป็นคนสะดุดลานเกียร์ล่ะเนี่ย! แถมยังได้ล้มทับรุ่นพี่สุดหล่อ ดวงคนจะมีแฟนมันเป็นแบบนี้สินะ ไม่ต้องพึ่งพระแม่ลักษมี ก็มีลานเกียร์ประทานผู้ชายมาให้ถึงที่!ทว่ารุ่นพี่สุดหล่อคนนี้ คือคนที่ฉันเคยทำน้ำปลาร้าหกใส่นี่สิ 

ไอ้หวันตายแน่ ตายแน่ไอ้หวัน

จะบรรลัยหรือบันเทิงล่ะเนี่ย

พี่เวคีนเรียกความบังเอิญนี้ว่า'ความซวย' แต่ฉันยี่หวันคนเด๋อคนนี้เรียกมันว่าพรหมลิขิต!

รักจริงไม่หลอก ไม่หยอกพี่หรอกเชื่อน้องสิเดี๋ยวจะจีบให้ขาดใจตายไปเลย! 

ยี่หวัน {ลลินณ์ยิหวา สกุลวนิพัช} เฟรชชี่ปี1!

คณะอักษรศาสตร์ เอกประวัติศาสตร์

 "น้องยี่หวันคนช่างยิ้้ม" (รอยยิ้มที่ทำโลกสดใสคือรอยยิ้มของทุกคน!) 

เวคีน {รวินทรณ์ ศิริวัฒนณาราพาณิชย์} 

คณะวิศวะกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ ปี4 [ประธานสโมสรนักศึกษา]

"พี่เวคีนคนขี้เก๊ก" (ปากแข็งไม่เน้นพูดเน้นการกระทำ)

ตัวอย่างมุกจีบแป็กๆของคนเด๋อ

"เออพี่เวคีนปรึกษาไรหน่อย คือหนูอะอยากไปทะเลมากแต่ก็ลังเลเพราะก็มีความคิดอยากไปภูเขาเหมือนกัน"

"ถ้าภูเขาไปช่วงหน้าหนาวก็จะดีหน่อย ขึ้นดอยขึ้นเขาได้สัมผัสบรรยากาศหนาวถึงใจ" พี่แกตามมุกฉันไม่ทันจริงด้วยว่ะ! 

"แต่ตอนนี้นะใจหนูเลือกได้ละว่าจะไปไหน"

"เลือกได้แล้วจะพูดทำไมวะครับ" 

"หนูว่าที่ที่หนูอยากไปมันไปยากมาก" 

"อ๋อ ก็ดีนะ สวยเลย" 

"ยังไม่ได้บอก! ไม่ถามหน่อยหรอว่าที่ไหน" อะไรของคุณเขาวะจะตัดจบฉันด้วยการอ่อรึไง

"ที่ไหน?" กวนตีนละ

"ในใจพี่ไง ไปยากมากแต่ก็อยากไป แต่รู้ไหมไม่ว่าจะยากยังไงหนูก็จะไปให้ได้ อยากเป็นคนของใจของคุณพี่เวคีนจังค้า" 

เด็กวิศวะคอม  VS เด็กอักษรเอกประวัติ!?