ความพยาบาทของ คริษฐ์ จันท์สลัก

ทุกขณะจิตแห่งการเติบโตย่อมมีบาดแผล...

ในวัยย่างสิบหกปี คริษฐ์ จันท์สลัก เผชิญกับภาวะครอบครัวแตกแยก

และยังพลัดพรากจากแขวน เด็กรับใช้ในบ้านซึ่งเป็นรักแรก

โดยไม่รู้เลยว่าจุดสิ้นสุดของการจากลาครั้งนี้มีอยู่จริงหรือไม่

ชีวิตใหม่ของคริษฐ์กับแม่เริ่มต้นที่บ้านของป้าย่านธนบุรี

ทว่าต่อมาไม่นานเขาต้องสูญเสียบุคคลที่รักสุดหัวใจ

จากการห้ำหั่นกันของคนสองกลุ่ม

และนั่นคือเหตุผลที่เขาก้าวขึ้นสู่บัลลังก์สิงห์

หนทางเดียวที่จะได้เอาคืนพวกมัน!

คริษฐ์รู้ดีว่าความอาฆาตมาดร้ายไม่เคยให้คุณแก่ใคร

แต่จะมีสิ่งใดเล่าที่กระตุ้นให้มนุษย์เราไขว่คว้าในสิ่งที่ปรารถนาได้ดี

เท่ากับเชื้อเพลิงอันมาจากความพยาบาท

#คริษฐ์จันท์สลัก

“ฉันยังคงเกลียดนาย และจะยังเกลียดนายเสมอ ไม่รู้จะเกลียดถึงเมื่อไร”

ฉันพยายามฝืนยิ้มให้เขา แต่มันเป็นได้แค่รอยยิ้มแห่งความขมขื่น

“แต่นายเข้าใจใช่ไหมว่าความรู้สึกสามารถเปลี่ยนแปลงได้ทุกวัน

หากวันนี้นายต้องมาตายเพราะฉัน แปลว่าความเกลียดนั้นจะเท่าเดิมไปตลอดกาล”