กลิ่นกาแฟและรอยพู่กัน

ภูริศ เจ้าของร้านกาแฟวัยสามสิบกว่า ใช้ชีวิตเรียบง่ายในฐานะพ่อเลี้ยงเดี่ยว

และไม่คิดเปิดใจให้ใครอีก หลังผ่านความผิดหวังและสร้างกำแพงขึ้นมาปกป้องหัวใจตัวเองมานานหลายปี

จนกระทั่ง “ณดล” บาริสต้าหนุ่มรุ่นน้องอายุน้อยกว่าสิบกว่าปี ค่อย ๆ เดินเข้ามาเปลี่ยนทุกอย่าง

จากความใกล้ชิดในร้านกาแฟเล็ก ๆ ที่ปลายซอยจากสายตาที่มองกันนานเกินไปจากสัมผัสที่เริ่มเกินคำว่าเจ้านายกับลูกจ้าง

ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งคู่ค่อย ๆ พัฒนาเป็นบางสิ่งที่ลึกซึ้งเกินจะปฏิเสธ

แต่เมื่อคนหนึ่งมีอดีต มีบาดแผล และกลัวว่าตัวเองจะทำลายอนาคตของอีกฝ่าย

อีกคนกลับพร้อมพิสูจน์ว่า

“ความรัก… ไม่เคยวัดกันที่อายุ”

ท่ามกลางกลิ่นกาแฟหอมกรุ่นรอยพู่กันบนผืนผ้าใบและบ้านหลังเล็กที่ค่อย ๆ กลายเป็นพื้นที่ของหัวใจ

นี่คือเรื่องราวของคนสองคนที่เรียนรู้ว่า บางครั้ง…

คนที่เราอยากกลับไปหาในทุกวันอาจกลายเป็น “บ้าน” ของเราโดยไม่รู้ตัว