หนึ่งเดียวในใจ

“อือม! ก็น้องพริมไม่มีแรงนี่ค่ะ เมื่อคืนพี่โฬมกวนพริมทั้งคืนเลยนี่ เห็นไหมแรงจะลุกยังไม่มีเลย”

“จะอ้อนให้พี่อุ้มไปใช่ไหม?”

“ชิ! เกลียดจังเลยคนรู้ทัน” หล่อนยืนมือออกไป ทำท่าให้คนพี่อุ้ม ใบหน้าช่างเย้ายวนใจเสียนี่กระไร 

เกือบทำให้ไม่ได้ออกไปนั่งชมพระอาทิตย์ขึ้นเสียแล้ว (ข่มใจเอาไว้โฬม น้องเพิ่งได้พักผ่อนไม่กี่ชั่วโมงเอง)

“ทำแบบนี้อีกแล้วนะครับ รู้ไหมว่าจะโดนอะไร”

“กลัวที่ไหนกันเล่า ฮึ!” คนพี่ก้มลงกระซิบเบาๆ ข้างแก้ม

“ถ้าขืนยังดื้ออยู่อีก พี่จะลงโทษอย่างหนัก และครั้งนี้ อย่ามาร้องขอให้พี่หยุดนะครับ เพราะพี่จะไม่ใจอ่อนเด็ดขาด”

ไม่ได้ขู่ แต่เรื่องนี้คนพี่พูดจริง ทำจริง ทำจนคนน้องต้องร้องขอให้ปล่อย (นิดหน่อยจริงๆนะค่ะ แค่น้ำจิ้ม)