บัลลังก์เลือดนางร้าย

เซเรน่ายืนนิ่งท่ามกลางหยาดน้ำฝนเย็นเฉียบ มันชะล้างคราบเลือดบนใบหน้าซีดขาวของนาง แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่มีวันเลือนหายคือรอยร้าวสีแดงที่สลักลึกบนผิวกาย รอยร้าวที่บัดนี้กเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานเปล่งแสงเรืองรองท้าทายพายุฝน

“น้ำฝนอาจล้างเลือดบนใบหน้าข้าได้... แต่ไม่มีสิ่งใดจะล้างความแค้นที่สลักอยู่ในใจของข้าได้”

ทุกครั้งที่หยดน้ำฝนสัมผัสรอยร้าวสีแดงจะเกิดเสียง "ฉ่า" พร้อมควันสีชาดระเหยออกมา บ่งบอกถึงอุณหภูมิของเพลิงแค้นที่กำลังแผดเผาอยู่ภายใน รอยร้าวนี้คือขุมพลังมหาศาลที่นางช่วงชิงคืนมาจากพันธสัญญาเลือด

เซเรน่าย่ำเท้าฝ่าพายุฝนมุ่งหน้าสู่ประตูทางทิศเหนือ นางหยุดนิ่งตรงหน้าประตูศิลาที่เป็นจุดสิ้นสุดของเขตเมืองหลวง จุดที่มืดมิดและหนาวเหน็บที่สุดของจักรวรรดิ นิ้วเรียวที่ชุ่มโชกไปด้วยเลือดเริ่มตวัดเขียนอักขระลงบนแผ่นหิน เป็นการประกาศสงครามกับทุุกสรรพสิ่งอย่างไม่เกรงกลัวต่อทวยเทพ

“เมื่อโชคชะตาทรยศข้า... ข้าก็จะขอทรยศคนทั้้งโลก!”

เมื่อนางเขียนจบประโยค อักขระโลหิตพลันเรืองแสงสีชาด ท่ามกลางเสียงฟ้าร้องคำรามและสายฝนที่สาดซัดเข้ามา บัดนี้สตรีผู้เคยเป็นโล่คุ้มภัยให้จักรวรรดิได้ตายจากไปแล้ว เหลือเพียงนางมารร้ายผู้พร้อมจะทำลายทุุกสิ่งให้ย่อยยับ