แม่บ้านร่านราคะ

ประตูห้องเปิดอีกครั้ง เธอวางของลงบนโต๊ะ เตรียมทำอาหารเช้าเหมือนทุกวัน  บทบาทแม่บ้านที่ภายนอกดูเรียบง่ายยังดำเนินต่อไปตามปกติ แต่ลึก ๆ ในใจ เธอรู้ดีว่าตัวเองไม่มีวันกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้อีกแล้ว

บ่ายวันนั้น แดดร้อนอบอ้าว เงียบงันจนได้ยินเพียงเสียงพัดลม หมุนเอื่อย ๆ แม่บ้านนั่งล้างผักอยู่ในครัว แต่ใจกลับลอยไปไกล ภาพร่างใหญ่ของคมสันที่กระแทกแรง ๆ ภาพรอยยิ้มพร่าของพงษ์ที่กอดรัดจากด้านหลัง ล้วนย้อนกลับมาในหัวอย่างห้ามใจไม่อยู่

มือเล็กที่ล้างผักมือสั่นเบา ๆ หัวใจเต้นแรง ความร้อนวูบแล่นไปทั่วร่างเพียงแค่นึกถึง เสียงครางเมื่อคืนยังคงก้องอยู่ในหู จนร่องหอยเริ่มขับความชื้นแฉะออกมาเองโดยไม่รู้ตัว

เธอหอบหายใจเบา ๆ ก้มมองแตงกวาในมือ  ยาว ตรง ใหญ่แน่นเต็มกำมือ เขียวสด เธอชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ความว่างเปล่าและความโหยหาที่กดทับในใจกลับรุนแรงขึ้นทุกวินาที

เธอกระซิบเบา ๆ “ไม่นะ…ฉันจะทำบ้าอะไรเนี่ย…” น้ำเสียงเต็มไปด้วยความอับอาย แต่ในขณะเดียวกัน นิ้วกลับลูบไปตามผิวเย็นของแตงกวาช้า ๆ ความคิดลามกเริ่มก่อตัวจนร่างกายสั่นสะท้าน

ในที่สุด แม่บ้านก็ห้ามใจไม่อยู่ เธอเดินไปนั่งบนเสื่อในห้องนอน ถกผ้าถุงขึ้นสูงจนเห็นต้นขาขาวเนียน มือหนึ่งลูบกลางร่องหอยที่เปียกชื้นแล้วครางเบา ๆ “อื้มม…เสียว… อยากโดนกระแทกหอยจัง” อีกมือจับแตงกวาค่อย ๆ ดันเข้าไปช้า ๆ

“อร๊าง…ซี๊ดดดดด เสียวหอยจัง อยากโดน...!” เสียงครางหลุดออกมาเมื่อแตงกวาสอดเข้าไปในร่องหอยแฉะ ความแน่นเสียดทานทำให้เธอสั่นสะท้านไปทั้งตัว สะโพกขยับเด้งสวนแตงกวาโดยไม่รู้ตัว

เธอหลับตาแน่น จินตนาการถึงแรงกระแทกของคมสันที่ดิบเถื่อน และคำกระซิบของพงษ์ที่อ่อนโยนแต่เร้าใจ ปลายนิ้วลูบเต้าอวบ บีบเคล้นยอดหัวนมแข็งที่สั่นชูชัน เสียงครางขาดห้วงดังขึ้นเรื่อย ๆ

“อ๊าาา…ทั้งแน่นทั้งลึก…เสียวหอยเหลือเกิน!” ร่างอวบขย่มสู้แตงกวาแรงขึ้น ๆ เสียงน้ำแฉะ แจ๊ะ แจ๊ะ... ดังสนั่นในห้องเงียบ แก้มแดงจัด น้ำตาคลอด้วยความเสียวและความอยาก

ไม่นานนัก สะโพกก็เกร็งกระตุก น้ำขาวขุ่นพุ่งทะลักออกมาเลอะมือและแตงกวา เธอครางเสียงยาวสั่นสะท้าน ร่างทั้งร่างทรุดนอนลงบนฟูกเสื่อ หอบหายใจถี่ ร่างกายยังสั่นเกร็งไม่หยุด

แตงกวาหล่นกลิ้งไปข้างตัวเลอะคราบน้ำรักเต็มไปหมด แม่บ้านนอนหอบ พึมพำเสียงแผ่ว “ฉัน…ช่างไร้ยางอายจริง ๆ” แต่หัวใจกลับเต้นแรงด้วยความตื่นเต้นและความเสียวซ่านที่ยังไม่จางหาย…