คุณนายร่านสวาทกับคนสวน

อรุณรัศมี… ภรรยาผู้สูงศักดิ์ของท่านชายอนิรุทธิ์  เธอใช้ชีวิตอย่างหรูหราในคฤหาสน์โอ่อ่า รายล้อมด้วยคนรับใช้และทรัพย์สินนับไม่ถ้วน สามีของเธอให้ได้ทุกอย่าง...ยกเว้น "สิ่งนั้น" ที่เธอกระหายยิ่งกว่าเพชรพลอยหรือรถยุโรป ความเป็นชายที่แท้จริง

เขาหมดแรง เขาหมดไฟแต่เธอ…ยังร้อนฉ่าเหมือนเปลวแดดเดือนเมษา

แล้ว "แสน" ก็เข้ามา...คนสวนหนุ่มวัยกำลังเปล่ง แขนแน่น หน้าเหงื่อ ร่างล่ำจนผ้าเปียกชุ่มแนบเนื้อ เขาไม่พูดมาก แต่ตาคู่นั้นมองเธอราวกับจะกลืนกิน เธอรู้ตัวดีว่าแววตานั้นคือคำท้าทาย… และเธอก็ตอบรับมันโดยไม่มีแม้แต่คำปฏิเสธเดียว

ใต้ต้นลีลาวดีริมสนามหญ้าหลังบ้าน ทุกเช้าเย็นเธอแอบออกจากตัวตึก รอให้แสนเดินเข้ามา “ปลดปล่อย” 

เธอไม่รู้ว่าเรียกมันว่าชู้ได้ไหม รู้แค่ว่า… แสนให้ในสิ่งที่เธอขาด และในทุกเช้าเย็น เธอรอเขา...เข้ามากระแทกปลดปล่อยเธอ

"คุณนายพร้อมหรือยังครับ"  

"แสน... ได้โปรด... เข้ามาเถอะ... ฉันรอไม่ไหวแล้ว" 

แล้วเขาก็จัดให้...เต็มแรง ดอกลีลาวดีร่วงทีละกลีบ ตามจังหวะที่เขากระแทกเธอให้ลืมศักดิ์ ลืมเรือน เหลือแค่ร่างเปลือยเปล่า ที่สั่นไหวอยู่ในอ้อมแขนของคนสวนก็เท่านั้น